بنيان مقالت ايشان ؛ والْفَضْلُ ما شَهِدَتْ بِهِ الأعْدآءِ ، يعني فضل [ آن است ] كه دشمنان به آن گواهي دهند . مثال اين ، چنان است كه شخصي در مجلس شرع بر غيري دعوي كند و خصم كه مدّعي عليه است مَعَ صَحَّةٍ مِن نَفْسِهِ وَ سَلامَةٍ مِن عَقلِهِ تصديق كند ، مدّعي به اقامه بيّنه محتاج نباشد براي حصول اجماع ، و لكن اگر تصديق مدّعي عليه نباشد ، البتّه محتاج باشد به اقامه برهان . حاصل كه بند كمينه جامع اين كتاب ، امروز قُرب ده سال است كه مطالعه كتب اخبار و تفاسير اهل سنّت مىكند . هيچ حديثي از روايت شيعه در باب امامت على عليه السلام ، الّا كه به عينه در كتب و روايات و اسانيد ايشان يافته . بلي ربما كه متفرّق گويند در بعضي مواضع ، چنان كه حديث غدير خم و مانند آن . بنابر اين امامت علي عليه السلام و عدالت او [ 16 ] مجمعٌ عليها يافتم و باقي مختلفٌ فيه . پس عند التّنازِع بينَ الأمَّةِ و اختلافِ الآراءِ بينَ الْمِلَّةِ الاسلاميَّةِ تمسّك به وي كردم به خلافت و امامت و مأمول از حضرت حق - جلّت قدرته - چنان است كه بعد از ايمان به توحيد و عدل و نبوّت ، تمسّك به خاندان رسول وسيلتي شود و سبب شفاعتي و خلاصي از دركات دوزخ . الحمد لِلّه الّذي هدانا لهذا و ما كنّا لنهتديَ لولا أن هدانا اللّه و لِلّهِ درّ القائل . شعر : [ مناقب : 2 / 153 : در منبع به جاى « محبتى » « ولايتى » آمده است ] مواهبُ اللّهَ عندي جاوَزَتْ أمَلي * فَلَيْسَ يَبْلُغُها قَوْلي و لاعَمَلي لكنَّ أفْضَلَها عندي و أشْرَفَها * مَحَبَّتي لأميرالمؤمنينَ علي مفهوم اين هر دو بيت آن است كه عطاها و بخشش‌ها كه خدا با من كرده است از آنچه اميد داشتم بگذشته است و قول و عمل من به شكر آن نميرسد ، لكن فاضل‌ترين و بزرگ‌ترين اين عطيّه‌ها به نزديك من ، محبّت ودوستي اميرالمؤمنين عليّ است . في كتاب ابن مردوية عن ابن عبّاس عن الرّسول صلّى الله عليه و آله : مَن أحبَّ عليّاً فقد اسْتمسَكَ بالْعروةِ الوثقي . [ در بحار : 24 / 83 : مَنْ أحَبَّ أنْ يَتَمَسَّكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَى فَلْيَسْتَمْسِكْ بِحُبِّ عَلِيِّ بْنِ أبِي طَالِب ]